استفاده از كامپیوترها و نرم‌افزارها درمدارس، روز به روز درحال گسترش است.همگان براین باورندكه این كار به پیشرفت علم كمك می‌كند،ولی نویسنده این مقاله، مخالف این نظر است. وی معتقد است، مهم‌ترین ركن یك كلاس درس، وجود یك معلم لایق و كارآمد است كه درحال تعامل با دانش‌آموزان است وهر چیزی كه این دو را از هم جدا كند، مانند پخش فیلم یا استفاده از كامپیوتر و اینترنت، به كلاس ضربه زده است.از نظر نویسنده، كامپیوتر و اینترنت به عنوان یك راه حل برای برخی از بحران‌های پنهان در مدارس، به صورت نسنجیده و بدون بررسی وارد شبكه آموزشی آمریكا شده است.

كامپیوترها و اینترنت هیچ مشكلی را در مدارس حل نكرده‌اند.كامپیوترها و اینترنت به جای این كه فرا گرفتن خواندن و نوشتن راتشویق كنند با ارائه یك كپی ازدروس،آموزش در مدرسه را بی‌اهمیت قلمداد میكنند.علی‌رغم همه تكنولوژی‌های آموزشی، یك كودك در برابر كامپیوتر، با كودكی كه در مقابل تلویزیون نشسته است، هیچ تفاوتی ندارد.